Şiirse yaşam

Çok hissedersen

Fena acırsın demiştin

Alabildiğine açılırsan sevgide

Toplayamazsın

Gelen gün

Geri adım gerektirdiğinde

Gerildiğinle kalırsın

Seçemezsen kımıldayamazsın

&

Muazzam yorulursun

Demiştin

Bu kadar derinden hissederek yaşarsan her gününü

Duyularına böyle sorumluluklar bindirip

Sabah akşam çalıştırırsan onları

Kulak versinler

Dile gelsinler

Farkı görsünler

Diye

Muazzam yorulursun söyleyeyim

Demiştin

Çekilecek gibi değil

&

Aklı olan korur kendini!

Çıkışın da kulaklarımda

Aklı olan korur kendini!

Ne zırhını çizdirir

Ne de kurşunlatır yüreğini

Yoluna bakacaksın dümdüz demiştin

Ü leri kafama vura vura

Yok unutmadım hiç

Sakın sağa sola sapma uyarını

Kendi üstüme alınmadım da

Hayat adına

Bozulmuştum

O ayrı

&

Tek yaşam yetmezdi çünkü sence

Benim istediğim derinlikte hissetmeye

Severdin tabii sen hatırlıyorum

İmkansız etiketlerini

İşine de gelirdi

Sıkı sıkı paketler yapıp

Koyardın kenara böyle

Olasılığın nefesini keserdin

Geleceğini olasılığın

Bizimkini de

Elin değmişken

&

Gözün açılmadı da henüz

Anlamıyorsun

Beş on yıla kalmaz

Uyanır, durulursun

Üç şiir yazacağım diye değmez bu çırpınış

Canın yanmaktan yorulduğunda

Sen de bileceksin demiştin

Yol yakınken dön diye anlatıyorum

Yoksa hayat senin tabii

Nereden istersen

Oradan gideceksin

Fakat diyorum sana işit

Yoğun hissedersen

Müthiş yorulursun

&

Çok yıl aktı söz köprünün altından

Seni andığım günler

Seyrelip azaldılar

Çok giden oldu asıl

Çok terk eden

Yakıp yıkarak kaçanlar

Acıtıp

Kabuk değiştirirken kanatanlar

Biz kanadıkça aydık

Kendileri bilinçsiz kaldılar

Sırasız ölümler yaşadık en zoru

Onlar

İstemeseler de

Candan can aldılar

&

Yazlar garip sıcağa bağladı görüyorsun

Gittikçe artıyor bu hiddet

Baharlarımızı yutuverdi değişim

Yerkürenin ateşi kızgın

Vadesiyle hesap soruyor

Birikmiş katmerli duyarsızlığı

Oturtmuş karşısına

Hesap soruyor

&

İçim neden rahat dersen bu karmaşada

Hayatla ben derim

Biz

Kucak kucağa aktık

Nefesi nefesime dolandı zamanla

Bazen düştük

Bazen sert takla attık

Çok bağ istemiştim

Aldım

Bedelini verip aldım

Samimi itirafım aramızda

Yanmaktan yorulmadı yüreğim

Yaşama dair dedik

Gel-gitieri yuvamız yaptık

Üç beş şiirden fazlasını da yazdım sonunda

İnanmazsın

Asıl olan dizedeki hayat değildi zaten

Sen hiç anlamadın

&

Çok hissedersen

Çok insanı katarsan yaşamına

Fena acırsın demiştin

Haklıydın

Seve seve

Doya doya

Acıdım

Yaşam en direkt yol

En dertsiz baş

En korunaklı kale değil

Baştan biliyordum

Yolu yürüdükçe anladım

Zırhım

Hani o dediğin zırhım

Bugün çizikleriyle övünüyor

Dönmeye nefesim yeter mi

Demeden yüzmek

Ne tatlı keyif bilsen

“Karşı” kıyı demeden gitmek

Karşıyı içine çekmek

Ne keyif

&

Üç beş şiir yazacağım diye çıkmadım ben bu yola

Kanamayayım diye çıkmadım

Kolayı, denenmişi seçmedim baştan beri

Kolumu kesmek gibiydi

Budamak

Olasılığın nefesini

Karşıyı kovasım değil

Tanıyasım vardı

Dizedeki hayat derdim olmadı hiç

Derdim hayattı…

Paris-Brüksel, Temmuz 2023

1 thought on “Şiirse yaşam

  1. Çok güzel döktürmüşün..görüyorum ki volkan hala sönmemiş..hala derinlerdekinii atmaya çalışıyor…lafın özü nasıl bir aşkmış….

Leave a comment